Elvan’a

Bir kış mevsimi, üstümde haki parkam ayağımda postallarım. 

Otururum, öyle dertli öyle sessiz. 

Arkandayım, hiç konuşmamışız,hiç tanışmamış. 

Ama saçlarının rengini, hatta boyunu bile biliyorum.

Tabii sen sadece sesimin tonunu biliyorsun, bir de okuduğum kitapları. 

Bir kış mevsimi, benim için ateşli dönemler. 

Sen tabii bunu da bilmiyorsun. 

Arkandayım, yine sessizce. 

Olan biten şeyleri izlerken dikkatimi çeken bir tarafını öğreniyorum,

Sen de düşünüyorsun. 

Olan biten şeyleri, belki de olacak şeyleri…

Bir kış mevsimi, benim için ateşli dönemler.

Siyasi tarafın ile tanışıyorum, cesurca kendi doğrunu anlatışına tanıklık ediyorum. 

Benim senin fikrini destekleyişimi, duyuyorsun. 

Sonra sen arkana dönüyorsun…

Önce gözlerinin rengini, sonra o güzel tebessümünü öğreniyorum.

O cesur kişiliğinle tanışıyorum. 

Ben sana bir şeyler anlatıyorum, 

Sen bana bir şeyler anlatıyorsun. 

Ve bir kış mevsimi, hayatımda kazandığım en değerli arkadaşı kazanıyorum. 

Çocukluk direnişimin, cesur yoldaşı…

Ben hep arkandayım, sessizce.